Boreczna

Góry Sowie 🦉

Szosowa pętelka po Górach Sowich i ich okolicach, rozpoczynająca się w Świdnicy. Na początek czeka nas krótki przejazd przez miasto, a następnie długa ścieżka rowerowa. Gdyby dojechać nią do samego końca, można byłoby odbić na leśny odcinek prowadzący do singli, ale tym razem na końcu skręcamy w lewo i kierujemy się w stronę Burkatowa. Przez kilka kilometrów jedziemy wzdłuż Bystrzycy, aż docieramy do Lubachowa, gdzie rozpoczyna się pierwsza dłuższa wspinaczka. Skręcamy w prawo i jedziemy wzdłuż rzeki - Złotnicy. To bardzo popularny odcinek – niezależnie od pory dnia jest spora szansa, że spotkamy tu innych kolarzy. Trasa prowadzi na przemian ulicą i ścieżką rowerową, Po osiągnięciu najwyższego punktu czeka nas zjazd do Jedliny-Zdroju. W Jedlinie-Zdroju dajemy nogom chwilę popracować. Wspinamy się osiedlową drogą, która mimo niepozornego wyglądu potrafi zaskoczyć nachyleniem. Nagrodą jest około trzykilometrowy zjazd do Olszyńca. Od tego momentu zaczyna się kolejny podjazd. Nie jest wyjątkowo stromy, ale konsekwentnie nabiera wysokości. Można odnieść wrażenie, że za chwilę wjedziemy na Wielką Sowę, jednak spokojnie – tym razem jedynie spojrzymy na nią z dołu. Z okolic Przełęczy Sokolej rozpoczynamy długi zjazd do Walimia. To jeden z najbardziej klimatycznych fragmentów trasy – droga biegnie niczym zielony tunel, otoczona z każdej strony zielonymi terenami i zabudowaniami. Za Walimiem czeka jeszcze troszkę podjazdów. Warto zwolnić i nacieszyć się widokami, bo powoli zbliżamy się do kulminacyjnego – choć nie końcowego – punktu wycieczki. Jest nim zapora na Jeziorze Bystrzyckim. Samo jezioro stopniowo odsłania się zza drzew, a widok -stojąc na zaporze wynagradza cały wcześniejszy wysiłek. Dla chętnych jest jeszcze jeden wariant. Tuż przed drogą prowadzącą nad jezioro można skręcić w prawo i podjechać do Zamku Grodno – jednej z ciekawszych atrakcji w tej okolicy. Powrót prowadzi częściowo znanymi już odcinkami, przeplatanymi ścieżką rowerową rozpoczynającą się w Bystrzycy Dolnej. Dzięki temu końcówka jest spokojniejsza i pozwala już po prostu cieszyć się jazdą aż do niemal samego końca pętli.