Brak połączenia z internetem
Próba ponownego połączenia
Coś poszło nie tak!
Poczekaj chwilę, wracamy na właściwe tory
Jazda rowerem po Holandii to jazda po ogólnokrajowej sieci dróg rowerowych, ulic z pierwszeństwem dla rowerzystów i oznakowanych szlaków. W 2022 roku holenderski urząd statystyczny (CBS) i Fietsersbond naliczyły około 153 000 km ścieżek i dróg dostępnych dla rowerzystów. Na tej sieci opierają się dwa systemy oznakowania: ponad 36 000 km numerowanych szlaków węzłowych (fietsknooppunten) oraz około 3750 km długodystansowych szlaków LF, z których kilka wchodzi w skład pięciu szlaków EuroVelo.
Rower jest tu codziennym środkiem transportu i widać to w szczegółach. Przy wielu drogach biegnie osobna droga rowerowa, a rowerzyści mają własne przejazdy i własną sygnalizację świetlną. Na dużych dworcach działają parkingi rowerowe z obsługą, a krajowy znak jakości pokazuje, które kempingi, hotele i kawiarnie są przygotowane na rowerzystów. Są też minusy. Sami holenderscy rowerzyści rekreacyjni wskazują wąskie drogi rowerowe, jakość nawierzchni i zatłoczone ścieżki jako trzy rzeczy, które najbardziej wymagają poprawy.
Nie cała sieć jest wolna od samochodów. Ponad połowę holenderskiej sieci rowerowej stanowią drogi, z których korzystają też samochody, a resztę osobne drogi rowerowe. Większość nawierzchni to asfalt lub beton, a na drugim miejscu jest kostka brukowa (klinkers). Według Fietsersbond w 2022 roku większość ścieżek i dróg była w dobrym stanie, a około dwóch trzecich ma oświetlenie.
Znak na początku ścieżki mówi, kto może z niej korzystać i czy musisz nią jechać:
Na niektórych drogach rowerowych spotkasz też pojazdy z silnikiem. Chodzi przede wszystkim o snorfietsen, czyli lekkie motorowery i skutery, które jeżdżą najwyżej 25 km/h. Rozpoznasz je po niebieskiej tablicy rejestracyjnej. Muszą one jeździć obowiązkowymi drogami rowerowymi (znak G11), chyba że pod znakiem umieszczono dodatkową tabliczkę, która im tego zabrania. W Amsterdamie takie tabliczki spotyka się bardzo często. Na nieobowiązkowe drogi rowerowe (znak G13) nie mogą natomiast wjeżdżać snorfietsen z silnikiem spalinowym. Inaczej traktowane są szybkie rowery elektryczne, tzw. speed pedeleki. Wspomagają one jazdę aż do 45 km/h, a zwykły rower elektryczny tylko do 25 km/h. Dlatego holenderskie przepisy uznają je za motorowery: mają żółtą tablicę rejestracyjną i nie mogą jeździć zwykłymi drogami rowerowymi, tylko drogami dla rowerów i motorowerów (znak G12a) albo jezdnią.
Fietsstraat (ulica rowerowa) to droga zaprojektowana z myślą o ruchu rowerowym, po której samochody wciąż mogą jeździć, ale mają zachowywać się jak goście. Na wielu z nich stoi znak z napisem „fietsstraat, auto te gast” („ulica rowerowa, samochód jest gościem”). Pojęcie to nie ma statusu prawnego w holenderskich przepisach ruchu drogowego. Formalnie to zwykła droga, więc obowiązują na niej standardowe zasady, w tym pierwszeństwo pojazdów nadjeżdżających z prawej. Ulice rowerowe spotkasz głównie na osiedlach mieszkaniowych i na drogach serwisowych biegnących równolegle do głównych dróg.
Pierwszą drogę rowerową w Holandii otwarto w Utrechcie w 1885 roku. Dziś działa tam największy parking rowerowy na świecie: Stationsplein przy dworcu Utrecht Centraal, z 12 500 miejscami, otwarty całą dobę i bezpłatny przez pierwsze 24 godziny. Rowery cargo i inne ponadgabarytowe rowery parkuje się w osobnym obiekcie Sijpesteijn przy tym samym dworcu, również bezpłatnym przez pierwsze 24 godziny.
Ponieważ sieć łączy odseparowane drogi rowerowe z drogami wspólnymi z samochodami, to, czy szlak nadaje się dla rodzin, zależy od konkretnego szlaku. Zanim pojedziesz nim z dziećmi, zwłaszcza z przyczepką lub na dziecięcych rowerach, sprawdź, po jakich rodzajach dróg prowadzi.
Holenderskim odpowiednikiem certyfikatu dla obiektów przyjaznych rowerzystom jest znak jakości Fietsers Welkom! („Rowerzyści mile widziani!”), prowadzony przez Fietsplatform. Obejmuje nie tylko noclegi, ale też miejsca, w których można zjeść. Obiekty z tym znakiem prawie zawsze leżą przy szlaku LF lub sieci węzłów albo niedaleko nich. Na stronie nederlandfietsland.nl znajdziesz je wszystkie na mapie, którą możesz filtrować według rodzaju obiektu.
Obiekty ze znakiem oferują rowerzystom dodatkowe usługi:
Znak obejmuje kilka rodzajów noclegów:
Jeśli wolisz nie planować wszystkiego samodzielnie, do wyboru są setki gotowych pakietów rowerowych. Większość prowadzi od hotelu do hotelu, inne opierają się na jednej stałej bazie, a przy wycieczkach z punktu do punktu transport bagażu jest często wliczony w cenę lub można go zamówić.
Przepisy ruchu drogowego dla rowerzystów w Holandii określa Reglement verkeersregels en verkeerstekens (RVV 1990). Oto zasady, które mają największe znaczenie podczas jazdy:
| Przepis / zasada | Holandia |
|---|---|
| Kask rowerowy | Nieobowiązkowy dla rowerzystów w każdym wieku, także dla dzieci. Obowiązkowy na szybkich rowerach elektrycznych (speed pedelecach), gdzie wymagany jest kask z certyfikatem NTA 8776 |
| Drogi rowerowe | Jeśli jest obowiązkowa droga rowerowa lub droga dla rowerów i motorowerów, musisz z niej korzystać. Jeśli jej nie ma, trzymaj się prawej strony jezdni |
| Jazda obok siebie | Jazda dwójkami obok siebie jest dozwolona, o ile nie utrudniasz ruchu innym uczestnikom |
| Telefon komórkowy | Trzymanie telefonu w ręce podczas jazdy jest zakazane (od lipca 2019 roku). Korzystanie w trybie głośnomówiącym jest dozwolone |
| Oświetlenie | Białe lub żółte światło z przodu i czerwone z tyłu, włączone po zmroku i przy słabej widoczności. Światła nie mogą migać. Lampki doczepiane są dozwolone, jeśli nic ich nie zasłania |
| Odblaski | Obowiązkowe z tyłu, na obu pedałach (żółte) oraz na kołach lub oponach |
| Alkohol | Dopuszczalny limit alkoholu dotyczy rowerzystów tak samo jak kierowców. Za jazdę po jego przekroczeniu grozi mandat |
| Pierwszeństwo | Na skrzyżowaniach równorzędnych pierwszeństwo mają pojazdy z prawej strony, także rowerzyści. Oznakowanie poziome w kształcie „zębów rekina” oznacza, że musisz ustąpić pierwszeństwa. Zasady pierwszeństwa na rondach się różnią, więc kieruj się znakami i oznakowaniem |
| Przejścia dla pieszych | Rowerzyści nie mają pierwszeństwa na przejściu dla pieszych |
Najwygodniejszą opcją jest pociąg, ale zasady przewozu rowerów różnią się w zależności od przewoźnika. Większość pociągów międzynarodowych zabiera tylko kilka rowerów, więc rezerwuj z wyprzedzeniem. Według stanu na 2026 rok główne połączenia to:
Rowery cargo, szybkie rowery elektryczne (speed pedeleki) i przyczepki rowerowe nie są przyjmowane w pociągach EuroCity ani ICE.
Na terenie Holandii możesz zabrać pełnowymiarowy rower do pociągu z osobnym całodziennym biletem na rower, ale nie w godzinach szczytu w dni robocze:
Dostępność miejsca zależy od pociągu i nie jest gwarantowana. Ostatnie słowo w sprawie tego, czy rower może wjechać do pociągu, ma konduktor.
Najbardziej znanym systemem wypożyczania jest OV-fiets, prowadzony przez narodowego przewoźnika kolejowego NS. Ma około 21 700 rowerów w prawie 300 lokalizacjach, głównie na dworcach kolejowych, a na niektórych stacjach dostępne są też elektryczne rowery OV-fiets. Rower trzeba oddać w tym samym miejscu, w którym został wypożyczony, i nie można go zarezerwować z wyprzedzeniem. Według stanu na 2026 rok wypożyczenie kosztuje 4,80 € za 24 godziny.
Do korzystania z OV-fiets potrzebujesz imiennej holenderskiej karty komunikacji publicznej powiązanej z kontem NS. W ciągu 2026 roku kartę OV-chipkaart zastępuje OV-pas. Dlatego system lepiej sprawdza się u mieszkańców i osób, które regularnie wracają do Holandii, niż u turystów przyjeżdżających po raz pierwszy.
Jeśli przywieziesz własny rower elektryczny, nie będziesz wyjątkiem. Mniej więcej połowa holenderskich rowerzystów rekreacyjnych jeździ na rowerze elektrycznym, a obiekty Fietsers Welkom! oferują ładowanie baterii.
Rekreacyjną jazdę na rowerze w Holandii kształtują trzy organizacje:
Nawigacja po Holandii działa na dwóch poziomach. Szlaki węzłowe służą do układania własnych jednodniowych wycieczek, a szlaki LF do wielodniowej turystyki rowerowej. Większość holenderskich rowerzystów rekreacyjnych orientuje się w terenie dzięki drogowskazom węzłów i tablicom poglądowym, częściej niż za pomocą aplikacji w telefonie.
Sieć węzłów obejmuje ponad 36 000 km i ponad 10 500 numerowanych węzłów (Fietsplatform, 2024). Każdy węzeł ma numer, a drogowskazy przy każdym z nich wskazują sąsiednie numery. Aby zaplanować wycieczkę, zapisujesz ciąg numerów i jedziesz za drogowskazami od jednego węzła do następnego. Sieć jest utrzymywana przez poszczególne regiony, ale tworzy spójną całość w całym kraju.
Szlaki LF tworzą krajową sieć długodystansową o długości około 3750 km, oznakowaną w obu kierunkach. W latach 2017–2021 Fietsplatform zmniejszył tę sieć w miarę rozbudowy sieci węzłów. Najnowsze szlaki LF to LF Kustroute, LF Maasroute, LF Zuiderzeeroute i LF Waterlinieroute. Fietsplatform publikuje też weekendowe wycieczki LF na dwa lub trzy dni. Łączą one fragment szlaku LF ze szlakami węzłowymi.
Przez Holandię biegnie pięć szlaków EuroVelo, a ich fragmenty pokrywają się ze szlakami LF:
Wiele szlaków przecina rzeki i kanały małymi promami (veerponten). Niektóre promy kursują przez cały rok, inne tylko w sezonie lub w ograniczonych godzinach, więc sprawdź je, zanim zaplanujesz przeprawę na koniec długiego dnia. Fietsplatform publikuje zmiany przebiegu szlaków i objazdy na nederlandfietsland.nl.
Na wielodniowy wyjazd otwórz wybrany szlak w planerze VeloPlanner. Możesz podzielić go na dzienne etapy we własnym tempie i pobrać plik GPX na swoje urządzenie.
Używamy plików cookie, aby zapewnić podstawową funkcjonalność naszej strony (wymagane) oraz poprawić twoje doświadczenia (opcjonalne, w celach analitycznych). Dowiedz się więcej
Planuj, nagrywaj i nawiguj w trasie
Wszystkie trasy i przydatne punkty POI w Twojej kieszeni — z darmową aplikacją VeloPlanner.