Brak połączenia z internetem
Próba ponownego połączenia
Coś poszło nie tak!
Poczekaj chwilę, wracamy na właściwe tory
EuroVelo 11, Szlak Europy Wschodniej, prowadzi z Nordkapu w Norwegii do Aten w Grecji, przecinając jedenaście krajów: Norwegię, Finlandię, Estonię, Łotwę, Litwę, Polskę, Słowację, Węgry, Serbię, Macedonię Północną i Grecję. Po drodze łączy sześć stolic (Helsinki, Wilno, Warszawę, Belgrad, Skopje i Ateny), a do tego Tallinn, do którego dopływa się promem przez Zatokę Fińską. Część turystów rowerowych nazywa go „Bestią Wschodu", nawiązując do samej długości przejazdu.
Szlak zaczyna się w tym samym miejscu co EuroVelo 1 i EuroVelo 7, na najdalej wysuniętym na północ krańcu kontynentalnej Europy, i zwykle opisuje się go z północy na południe: od fiordów i wzgórz Arktyki, przez lasy i jeziora krajów bałtyckich, płaskie serce polskiej niziny i węgierską dolinę Cisy, aż po wzgórza Bałkanów i śródziemnomorskie ciepło Grecji.
W Estonii EuroVelo 11 biegnie po krajowej sieci szlaków rowerowych: trasą nr 1 wzdłuż północnego wybrzeża z Tallinna do Rakvere, trasą nr 4 na południe do Tartu i trasą nr 3 do granicy z Łotwą w Valdze, więc możesz tam kierować się krajowym oznakowaniem. Na Węgrzech jakość szlaku i powiązanych z nim usług jest stopniowo poprawiana. Pełny ślad GPX EuroVelo 11 znajdziesz bezpośrednio w VeloPlannerze, do darmowego pobrania na stronie szlaku.
Przez jedenaście krajów, a szlak w naturalny sposób dzieli się wzdłuż ich granic. Poniższe odcinki odpowiadają typowemu opisowi z północy na południe; to sposób czytania trasy, a nie oficjalne etapy.
Przejazd zaczyna się w krainie słońca o północy, w tym samym punkcie, w którym startują EuroVelo 1 i EuroVelo 7. Z Nordkapu kierujesz się na południe wzdłuż Porsangerfjordu i dalej przez okręg Finnmark do granicy z Finlandią. Finnmark sąsiaduje z fińską Laponią i rosyjskim obwodem murmańskim i często opisuje się go jako miejsce, gdzie wschód spotyka zachód, tak w kulturze, jak w przyrodzie i geografii.
Fiński odcinek przecina całe wnętrze kraju. Prowadzi przez obszary dzikiej przyrody i wzgórza Laponii, potem przez pojezierze środkowej Finlandii w okolicach Kuopio i Jyväskylä oraz region Lahti z formami terenu z epoki lodowcowej, by zakończyć się w gwarze Helsinek i ich aglomeracji.
Z Helsinek prom zabiera cię przez Zatokę Fińską do oddalonego o około 80 km Tallinna. Średniowieczne Stare Miasto w Tallinnie jest wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO i warto poświęcić mu czas, zanim ruszysz na południe.
Estonia to kraj lasów i przyrody, a jedzie się tu po dobrze rozwiniętych drogach drugorzędnych i ścieżkach rowerowych. Z północnego wybrzeża szlak skręca w głąb lądu w Rakvere i kieruje się do Tartu, uniwersyteckiego miasta kraju. Dalej na południe mija Park Narodowy Karula i wzgórza Otepää, które oferują też sporo tras terenowych, po czym dociera do granicy z Łotwą w Valdze.
Łotewski odcinek prowadzi z Valgi do Dyneburga (Daugavpils), drugiego miasta kraju, i przecina kilka chronionych obszarów przyrodniczych o znaczeniu europejskim: parki narodowe, tereny krajobrazowe i rezerwat biosfery. W środkowej części mija zabytkowe miasta Siguldę i Cēsis, należące do najatrakcyjniejszych w kraju. Mniej więcej połowa odcinka biegnie przez Łatgalię, region znany z jezior, w tym jeziora Lubāns, największego na Łotwie.
EuroVelo 11 przecina wschodnią Litwę, blisko granicy z Białorusią, wśród lasów, jezior, małych wiosek i pól uprawnych. Mija Park Regionalny Labanoras, w którym leży 70 z około 6000 litewskich jezior, a następnie dociera do Wilna, barokowej stolicy ze Starym Miastem na liście UNESCO; zarezerwuj na miasto kilka dni. Za Wilnem szlak odwiedza Troki z zamkiem z XIV wieku i przecina Dzukijski Park Narodowy przed granicą z Polską.
Polska leży pośrodku wielkiej niziny europejskiej, więc początkowy fragment to płaska jazda przez krajobraz, w którym pola przeplatają się z wioskami, lasami i jeziorami. Szlak dociera do Warszawy, której Stare Miasto odbudowano po ciężkich zniszczeniach wojennych, i biegnie dalej na południe do Krakowa z dobrze zachowanym średniowiecznym centrum i dzielnicą żydowską; tuż na południe od miasta leży Kopalnia Soli w Wieliczce. Za Krakowem teren staje się coraz bardziej pagórkowaty i widokowy, gdy szlak wchodzi w Karpaty w drodze na Słowację.
Słowacki fragment jest krótki. Prowadzi przez Pieniny, znane z przyrodniczych walorów, oraz przyjazne miasta Preszów i Koszyce; z Koszyc do granicy z Węgrami zostaje już tylko krótki odcinek.
Na Węgrzech szlak podąża wzdłuż Cisy po w większości płaskim terenie, z długim odcinkiem prowadzącym koroną jednego z rzecznych wałów. Wśród atrakcji są obszary chronione Natura 2000, tradycyjna architektura, historyczny region winiarski Tokaj i rekreacyjna oferta pobliskiego jeziora Cisa. Centra dla odwiedzających nad rzeką organizują spływy kajakowe, podczas których można obserwować rzadkie gatunki ptaków.
Z Kanjižy szlak prowadzi przez Zrenjanin do Belgradu, a następnie przez historyczne miasta Požarevac, Ćuprija i Paraćin do Niszu, jednego z najstarszych miast Europy. Dalej na południe Leskovac i Vranje pokazują silne lokalne tradycje, zanim szlak opuści Serbię w pobliżu monastyru Prohor Pčinjski. Południowa część kraju jest górzysta, ale podjazdy nie osiągają wymagających nachyleń.
Szlak biegnie przez środek Macedonii Północnej, łącząc Serbię z Grecją przez Kumanovo, Skopje, Veles i Gevgeliję. Tereny dzisiejszego Skopje są zamieszkane co najmniej od 4000 lat p.n.e., co czyni stolicę wartym uwagi przystankiem.
Do Grecji wjeżdżasz, objeżdżając jezioro Dojran, charakterystyczny obszar wodno-błotny na granicy z Macedonią Północną. Pierwszym dużym miastem są Saloniki, nowoczesna metropolia o kosmopolitycznym charakterze; stąd w zasięgu są góra Athos i Wielki Tumulus w Verginie, gdzie wykopaliska w 1977 roku przyniosły najważniejsze greckie odkrycie archeologiczne XX wieku. Dalej szlak prowadzi wschodnim wybrzeżem z widokami na Olimp i Pelion, mija Wolos oraz historyczne miasta Teby i Chalkis, a kończy się w Attyce, gdzie na końcu przejazdu czeka ateński Akropol.
Profil trasy kilka razy zmienia charakter. Środkowa Polska to płaska jazda po nizinie, a węgierski odcinek wzdłuż Cisy również pozostaje w większości równy. Teren staje się bardziej pagórkowaty na południe od Krakowa, gdzie szlak wchodzi w Karpaty, dalej prowadzi przez słowackie Pieniny i przecina górzyste rejony południowej Serbii oraz środkowej Macedonii Północnej; nawet tam podjazdy nie osiągają wymagających nachyleń. Na dalekiej północy szlak mija wzgórza Laponii.
Wybór najciekawszych miejsc, pogrupowanych według typu:
Północne odcinki w Norwegii i Finlandii biegną przez obszary prawdziwej dziczy, więc arktyczną część wyprawy zaplanuj z myślą o tym odosobnieniu. W trasę wpisana jest jedna przeprawa promowa, z Helsinek do Tallinna. Warunki różnią się między krajami: kraje bałtyckie oferują dobrze rozwinięte drogi drugorzędne i ścieżki rowerowe, natomiast na Węgrzech szlak i jego zaplecze wciąż są rozwijane. W Estonii możesz opierać się na opisanej wyżej krajowej numeracji tras.
Niewielu rowerzystów mierzy się z całą Bestią za jednym razem, a szlak nagradza wyprawy częściowe tak samo jak pełny przejazd: same kraje bałtyckie, dolina Cisy albo odcinek z Salonik do Aten bronią się jako samodzielne trasy. Otwórz EuroVelo 11 w plannerze VeloPlanner, aby skrócić trasę, dodać objazdy lub podzielić ją na etapy w swoim tempie, i zacznij od odcinka, który najlepiej pasuje do jazdy, jaką lubisz.
Używamy plików cookie, aby zapewnić podstawową funkcjonalność naszej strony (wymagane) oraz poprawić twoje doświadczenia (opcjonalne, w celach analitycznych). Dowiedz się więcej
Planuj, nagrywaj i nawiguj w trasie
Wszystkie trasy i przydatne punkty POI w Twojej kieszeni — z darmową aplikacją VeloPlanner.