Dolny Śląsk | Radrouten-Sammlung von ITALIANO_ADAMO

Pętla Wołowska

Ta pętelka to prawdziwa gratka dla każdego, kto lubi różnorodność pod kołami. Łączy gładkie asfaltowe odcinki, które pozwalają rozwinąć prędkość, szutrowe drogi jak mini-autostrady dla roweru i piach, który zmusza do precyzji i nauki panowania nad maszyną. Choć dystans może wydawać się krótki, każdy kilometr to przygoda - od lekkiego sprintu po techniczne fragmenty leśne, które wprowadzają odrobinę chaosu do średniej prędkości. Najlepiej przeżyć tę trasę w pełnym słońcu: spływające siódme poty z czoła tylko potęgują satysfakcję. Pętelka niby krótka, ale emocji i wrażeń - jak na dłuższym dystansie.

10.02.2026

Wrocław - Żmigród (Pętelka)

131.4 km 505m ↑ 512m ↓

Trasa (pętelka) spod mostu Milenijnego we Wrocławiu łącząca w sobie przyjemne szutry i gładkie asfalty - choćby takie jak przez Dolinę Baryczy. Na 114km pit stop jedzeniowy

10.02.2026

Szutry nad Głogowem

107.2 km 322m ↑ 317m ↓

Szutrowa esencja okolic Głogowa. Trasa prowadzi przez najlepsze lokalne odcinki szutrowe - szybkie, twarde drogi przeplatane bardziej surowymi fragmentami, które dodają charakteru całej pętli. To propozycja dla tych, którzy cenią płynność jazdy, otwartą przestrzeń i kilometry kręcone w równym tempie z dala od ruchliwego asfaltu. Na trasie ciężko o sklepy, także lepiej zaopatrzyć się w prowiant przez jazdą.

11.02.2026

Atak na Zalew Mietkowski

92.6 km 257m ↑ 263m ↓

Iście gravelowa trasa prowadząca nad Zalew Mietkowski. Wymaga dobrego poziomu sprawności, ale odwdzięcza się pięknymi widokami i dużą satysfakcją z jazdy. Trasa możliwie maksymalnie wykorzystuje mniej znane zakątki okolic, prowadząc do celu z dala od zatłoczonych, asfaltowych dróg.

10.02.2026

Dywany szutrowe nad Oławą

99.9 km 230m ↑ 230m ↓

Turystyczna traska biegnąca na najpiękniejsze szutry nad Oławą, by w drodze powrotnej wskoczyć na Wrocławskie Wały. Należy uzbroić się w zapas jedzenia i wody, gdyż ciężko na trasie o sklepy.

14.02.2026

Dwie Wille i trzy pałace

76.5 km 205m ↑ 205m ↓

Pętla startuje spod wrocławskiego Wrocław Fashion Outlet i już od początku prowadzi wygodną ścieżką rowerową w stronę lotniska, a następnie Leśnicy. Stamtąd wjeżdżamy do Lasu Mokrzańskiego, gdzie czeka pierwszy przystanek - willa Birkenhain. Dziś pozostały po niej jedynie fundamenty i schody, idealne miejsce, by oprzeć rower i uchwycić klimat minionej epoki. Po wyjeździe z lasu wchodzimy na dłuższy, prosty odcinek. Mniej więcej w jednej trzeciej jego długości znajdują się ruiny drugiej willi - Hilde Brügmann, spadkobierczyni przedwojennej niemieckiej fabryki obuwniczej „Remonte Dorndorf”. Wśród zarośli można odnaleźć pozostałości garażu, skrytego jak mała tajemnica tej trasy. Dalej krótki singiel i nagle przed oczami pojawia się Pałac w Wilkostowie, a chwilę później Pałac w Białkowie. Trasa płynie dalej szutrowymi drogami w stronę Miękini, aż dociera pod Szubieniczne Wzgórze - miejsce, gdzie niezależnie od pory roku wiernie czeka eskadra komarów. Kolejny fragment to zarośnięta, dzika ścieżka - jeden z ulubionych odcinków wielu uczestników Bike Maratonu. Zarośnięty, ledwo widoczny szlak. Na finiszu pojawia się Pałac w Jarząbkowicach, ostatni z architektonicznych akcentów tej pętli. Stąd trasa powoli zawraca w kierunku Wrocławia, prowadząc przez malowniczy Park Krajobrazowy Doliny Bystrzycy. Czekają tam spokojne szutry i przejazd obok hodowli kóz, znanej z lokalnych wyrobów nabiałowych. Po wyjeździe z parku przejazd pod mostem zamyka pętlę, łącząc ją z odcinkiem, od którego wszystko się zaczęło.

11.02.2026

Szosowa Korona Karkonoszy

128.4 km 2198m ↑ 2200m ↓

Crème de la crème tras masywu karkonoskiego w formie pętli startującej i kończącej się na jeleniogórskim rynku. Od pierwszych metrów nogi dostają sygnał, że to nie będzie spacer. Szybko pojawiają się pierwsze przewyższenia i wjazd na Zimną Przełęcz. Widoki może nie są tu najbardziej spektakularne, ale to dopiero rozgrzewka - pierwsze techniczne zjazdy dają przedsmak tego, co dalej. Kierując się w stronę Piechowic, trasa prowadzi przez klimatyczny tunel wykuty w skale. Następnie dynamiczny zjazd do Sobieszowa - tu ostrożność jest wskazana, miejscami przy mijance z samochodem bywa wąsko. Gotowi? Zaczyna się jedno z dwóch większych wyzwań tej pętli - około 8 km nieprzerwanego podjazdu w kierunku Przełęczy Karkonoskiej. Dlaczego jednak nie ma jej w śladzie? Obecny stan nawierzchni po polskiej stronie oraz brak sensownej alternatywy powrotu od strony czeskiej sprawiają, że zamiast walczyć z „dziurawym serem”, trasa w odpowiednim momencie odbija w stronę Borowic. A tam? Szeroka droga niczym pas startowy - szybka, choć początkowo lekko nierówna. Chwila przyjemności mija i zaczyna się podjazd w stronę Karpacza. Tu czujność przede wszystkim - ruch turystyczny potrafi zaskoczyć. Gdy już uda się uciec z miejskiego zgiełku, zaczyna się prawdziwa mekka kolarza: około 12 km podjazdu o zróżnicowanym nachyleniu. Wspinaczka, która wyciska pot, ale po jej zakończeniu przychodzi radość przez łzy - i długi, satysfakcjonujący zjazd w stronę Szpitala „Wysoka Łąka”. Krótki podjazd, dłuższy zjazd i od razu kolejna wspinaczka - Przełęcz Karpnicka. Od tego momentu profil zaczyna się łagodzić. Nogi mogą złapać rytm, a głowa wreszcie ma przestrzeń, by podziwiać piękno Janowic i spokojne kilometry prowadzące z powrotem do Jeleniej Góry. Pętla wymagająca, momentami bezlitosna, ale kompletna. Esencja Karkonoszy zamknięta w jednym śladzie GPX.

11.02.2026

Wąwóz w Zaprężynie

61.0 km 209m ↑ 209m ↓

Zawsze chciało się tam pojechać… ale zawsze była jakaś wymówka, prawda? Dlatego oto propozycja pętli na Wąwóz w Zaprężynie. Choć sam wąwóz jest ciekawym punktem, to prawdziwą atrakcją okazuje się zjazd prowadzący w jego stronę - szybki i dający chwilową frajdę. Start spod wrocławskiej Astry - idealne miejsce, by jeszcze przed ruszeniem uzupełnić zapasy jedzenia i picia. Gotowi? Najpierw trzeba sprawnie wydostać się z miasta, by wpaść na odcinek będący mekką kolarzy szosowych. Przy odrobinie szczęścia któryś odmachnie w locie na powitanie. Powoli kierujemy się w stronę drogi pod autostradą, która wyprowadzi nas w kierunku wąwozu. Tuż po nim na chwilę przenosimy się do „polskiej Toskanii” - szuter, otwarta przestrzeń i niewielka plantacja drzewek owocowych dodających klimatu. Krótki zjazd i obieramy kurs na Las Malin (choć malin na próżno tam szukać). Końcówka to mieszanka asfaltu i szutru, z fragmentem wału, który pozwala złapać równy rytm i spokojnie domknąć pętlę.

22.02.2026

1

Wrocław→Stawy Milickie

125.1 km 366m ↑ 369m ↓

Trasa startuje we Wrocławiu i prowadzi prosto do Doliny Baryczy, łącząc szybkie ścieżki rowerowe z szutrowymi bocznymi drogami, które dla wprawionej nogi pozwalają osiągnąć średnią ponad 28 km/h. Dla równowagi, w kilku miejscach trasa wkracza w leśne ścieżki, żeby ta średnia nie była aż tak oszałamiająca. Nie zabraknie tu też ciekawostek: gładkie betonowe płyty, na których prędkość momentami wariuje, oraz odcinki po dawnej trasie kolejowej, pełne klimatu i urozmaicenia. Na trasę warto zabrać własne jedzenie i picie - sklepów jest niewiele, a najbliższe większe punkty zaopatrzenia dopiero w Żmigrodzie.

10.02.2026

Szutry, mosty i boczne ścieżki

59.4 km 170m ↑ 172m ↓

Trasa przygotowana z myślą o cieplejszych, suchych dniach - po opadach część odcinków potrafi zamienić się w solidne błoto. To gravelowa pętla łącząca szybkie szutry, polne drogi i mniej oczywiste przejazdy w okolicach Wrocławia. Startujemy spod Wrocław Fashion Outlet, kierując się w stronę Oporowa. Już na początku czeka krótki fragment betonowych płyt - idealny, żeby „obudzić ręce”. Po chwili jedziemy wzdłuż torów, a następnie drogą biegnącą równolegle do autostrady. Pierwsza terenowa przeprawa przez krzaki szybko wprowadza klimat trasy, po czym polną drogą docieramy do Zabrodzia. Przejeżdżamy nad autostradą i wjeżdżamy na szutrowy odcinek prowadzący do Nowej Wsi Wrocławskiej. Po kolejnym przejeździe nad autostradą trasa na moment uspokaja się - pojawia się ścieżka rowerowa między firmami i zabudowaniami przemysłowymi. Lekkie odbicie w lewo prowadzi jednak z powrotem na sympatyczny szuter, który doprowadza nas mostem w okolice Tyńca Małego. Z Tyńca szybko uciekamy mniej znanymi drogami w stronę Biskupic Podgórnych, gdzie zaczyna się jeden z najlepszych fragmentów trasy - szybki, równy szuter. Dalej docieramy do Strzeganowic (skąd po raz ostatni przekraczamy autostradę) przed nami około 4 km czystej gravelowej jazdy, w tym wąski, klimatyczny odcinek biegnący wzdłuż rzeczki. Następnie kierujemy się na Rybnicę, mijając po drodze jednostkę wojskową i kolejny szybki szutrowy fragment, który wyprowadza nas na ścieżkę rowerową. Odbicie w lewo prowadzi przez szutrowo-polny teren (znany z błotnistych niespodzianek po większych opadach) prosto do Małkowic. Dalej krótki odcinek ścieżką rowerową, chwila asfaltu i wjazd do niewielkiego lasku z drobnymi kamieniami. Po lewej sięgamy wzrokiem na tyły zabudowań Gałówka, następnie czeka nas zmęczony asfalt prowadzący do Samotwóru, skąd wpadamy na przyjemne szutrowe „dywany”. Kilka zakrętów, ostatnie terenowe akcenty i trasa stopniowo przechodzi w asfalt oraz drogi rowerowe prowadzące z powrotem pod miejsce startu.

26.02.2026

1